zusammensacken

Aussprache: /t͡suˈzamənˌzakən/
Worttrennung: zu·sam·men·sa·cken
فعل

از حال رفتن، فرو ریختن، از پا افتادن

Bedeutungen

1 intransitiv (بدون مفعول)

ناگهان از پا افتادن، از حال رفتن، فرو ریختن (مثلاً ساختمان، شخص).

  • Nach dem langen Marsch sackte er erschöpft zusammen.پس از راهپیمایی طولانی، او از خستگی از پا افتاد.
  • Das alte Haus sackte bei dem Erdbeben zusammen.خانه قدیمی در زلزله فرو ریخت.