abschieben

Aussprache: /ˈapˌʃiːbn̩/
Worttrennung: ab·schie·ben
فعل

اخراج کردن (مهاجران)، به گردن دیگری انداختن (مسئولیت)

Bedeutungen

1 Akkusativ + in + Akkusativ

فردی فاقد مجوز اقامت یا مجرم را به کشورش اخراج کردن، دیپورت کردن

  • Der illegale Einwanderer wurde in sein Heimatland abgeschoben.مهاجر غیرقانونی به کشورش اخراج شد.
  • Die Behörden schoben die Familie nach Afrika ab.مقامات خانواده را به آفریقا تبعید کردند.
2 Akkusativ + auf + Akkusativ

مسئولیت یا کار ناخوشایند را از سر خود باز کردن و به دیگری واگذار کردن، به گردن دیگری انداختن

  • Er versuchte, die Schuld für den Fehler auf seinen Kollegen abzuschieben.او سعی کرد تقصیر اشتباه را به گردن همکارش بیندازد.
  • Man sollte die Verantwortung nicht einfach auf andere abschieben.نباید مسئولیت را به سادگی به دیگران واگذار کرد.