aufscheinen

Aussprache: /ˌaʊ̯fˈʃaɪ̯nən/
Worttrennung: auf·schei·nen
فعل

ظاهر شدن، پدیدار شدن، درخشیدن

Bedeutungen

1 intransitiv (بدون مفعول)

ناگهان یا به تدریج قابل مشاهده شدن، ظاهر شدن، پدیدار گشتن (به ویژه در مورد نور، ستارگان، یا یک ایده).

  • Nach dem Regen begann die Sonne wieder aufzuscheinen.پس از باران، خورشید دوباره شروع به درخشیدن کرد.
  • Ein neuer Stern ist am Himmel aufgeschienen.ستاره جدیدی در آسمان پدیدار شد.