abschlagen

Aussprache: /ˈʔapˌʃlaːɡn̩/
Worttrennung: ab·schla·gen
فعل

قطع کردن (با ضربه) / رد کردن (درخواست)

Bedeutungen

1 Akkusativ (jemanden / etwas abschlagen)

چیزی را با ضربه زدن، بریدن یا شکستن از چیزی جدا کردن؛ قطع کردن.

  • Der Soldat schlug dem Feind den Kopf ab.سرباز سر دشمن را قطع کرد.
  • Er hat den Ast mit einer Axt abgeschlagen.او شاخه را با تبر قطع کرد.
2 Akkusativ (jemanden / etwas abschlagen)

پیشنهاد، درخواست یا تقاضایی را رد کردن؛ نپذیرفتن.

  • Sie hat sein Heiratsangebot höflich abgeschlagen.او پیشنهاد ازدواج او را با ادب رد کرد.
  • Der Verein musste die vielen Anmeldungen abschlagen.باشگاه مجبور شد درخواست‌های زیاد ثبت‌نام را رد کند.