wegschlagen

Aussprache: /ˈvɛkˌʃlaːɡn̩/

Worttrennung: weg·schla·gen

فعل

با ضربه انداختن، رد کردن، دور کردن

Bedeutungen

1 Akkusativ (jemanden / etwas wegschlagen)

چیزی را با ضربه زدن دور کردن یا به کنار زدن.

Er schlug die Fliege mit der Zeitung weg.او مگس را با روزنامه به کنار زد.
Der Reiter schlug mit der Gerte auf den Boden, um das Pferd anzutreiben.سوارکار برای واداشتن اسب، شلاق را به زمین زد.

2 Akkusativ (jemanden / etwas wegschlagen)

دفع کردن، دور کردن (حمله، حشره و غیره).

Sie konnte den Angriff mit einem schnellen Schlag wegschlagen.او توانست حمله را با یک ضربه سریع دفع کند.
Er wehrte die Mücken mit schnellen Bewegungen weg.او با حرکات سریع، پشه‌ها را دور کرد.