schleißen

چیزی را با استفاده مکرر یا اصطکاک فرسوده یا نازک کردن؛ ساییدن.

• Harte Arbeit kann die Kleidung schnell schleißen.کار سخت می‌تواند لباس را به سرعت فرسوده کند.
• Die ständige Reibung schleißt das Material.اصطکاک مداوم مواد را می‌ساید.

(sich schleißen) فرسوده شدن، ریش‌ریش شدن، ساییده شدن.

• Der Teppich hat sich an den Rändern geschlissen.فرش از لبه‌ها فرسوده شده است.
• Alte Seile können sich mit der Zeit schleißen.طناب‌های قدیمی می‌توانند به مرور زمان فرسوده شوند.