hochschleichen

Aussprache: /ˈhoːxˌʃlaɪ̯çn̩/

Worttrennung: hoch·schlei·chen

فعل

به آرامی و بی‌سروصدا بالا رفتن

Bedeutungen

1 intransitiv (بدون مفعول)

یواشکی، بی‌سروصدا و بدون جلب توجه به سمت بالا حرکت کردن.

Er schlich die Treppe hoch, um niemanden zu wecken.او بی‌سروصدا از پله‌ها بالا رفت تا کسی را بیدار نکند.
Die Katze schlich die Mauer hoch.گربه یواشکی از دیوار بالا خزید.