aufschluchzen

Aussprache: /ˈaʊ̯fˌʃlʊxtsn̩/
Worttrennung: auf·schluch·zen
فعل

هق‌هق کردن، به گریه افتادن

Bedeutungen

1 intransitiv (بدون مفعول)

ناگهان و با صدای بلند شروع به گریه کردن همراه با هق‌هق.

  • Nach der schrecklichen Nachricht begann sie plötzlich aufzuschluchzen.پس از شنیدن خبر وحشتناک، او ناگهان شروع به هق‌هق کرد.
  • Der kleine Junge schluchzte leise auf, als er seine Mutter nicht finden konnte.پسرک کوچک وقتی مادرش را پیدا نکرد، آرام هق‌هق کرد.