anschmeicheln

Aussprache: /ˈanˌʃmaɪ̯çl̩n/
Worttrennung: an·schmei·cheln
فعل

تملق گفتن، چاپلوسی کردن، جلب کردن

Bedeutungen

1 sich + Dativ (sich jemandem anschmeicheln)

با چاپلوسی یا رفتار دوستانه و دلنشین سعی در جلب محبت یا رضایت کسی کردن.

  • Er versuchte, sich bei seinem Chef anzuschmeicheln.او سعی کرد دل رئیسش را با چاپلوسی به دست آورد.
  • Das Kind schmeichelte sich bei der Lehrerin an, um eine bessere Note zu bekommen.کودک برای گرفتن نمره بهتر، نزد معلم چاپلوسی کرد.
2 Dativ (etwas schmeichelt sich jemandem an)

چیزی که به طرز دلنشینی به کسی نزدیک می‌شود یا او را جذب می‌کند (کاربرد مجازی).

  • Die sanfte Musik schmeichelte sich seinem Ohr an.موسیقی ملایم به دلنشینی به گوش او نشست.
  • Der Duft des Kuchens schmeichelte sich der Nase der Kinder an.بوی کیک به دلنشینی به مشام بچه‌ها رسید.