herausschreien

چیزی را با صدای بلند و واضح فریاد زدن از داخل به بیرون

• Sie schrie ihren Namen aus dem Fenster heraus.او نامش را از پنجره فریاد زد.
• Er schrie seine Meinung heraus.او نظرش را با صدای بلند بیان کرد.

احساسات یا افکار خود را به صورت ناگهانی و با صدای بلند بیان کردن، اغلب به دلیل هیجان یا خشم

• Er musste seine Wut einfach herausschreien.او مجبور بود فقط خشمش را فریاد بزند.
• Sie schrie ihre Freude heraus, als sie die Nachricht hörte.او وقتی خبر را شنید، شادی‌اش را فریاد زد.