schwingen

(transitiv) چیزی را به جلو و عقب یا به اطراف حرکت دادن، تاب دادن.

• Er schwingt den Arm, um Aufmerksamkeit zu erregen.او بازویش را تکان می‌دهد تا جلب توجه کند.
• Die Kinder schwingen die Schaukel.بچه‌ها تاب را تاب می‌دهند.

(intransitiv) تاب خوردن، نوسان کردن (مانند تاب، آونگ یا شاخه درخت).

• Die Glocke schwingt im Turm.زنگ در برج نوسان می‌کند.
• Die Äste des Baumes schwingen im Wind.شاخه‌های درخت در باد تاب می‌خورند.

(sich schwingen) با حرکت سریع و جهشی به جایی رفتن یا روی چیزی نشستن.

• Er schwingt sich auf sein Pferd.او به سرعت روی اسبش می‌پرد.
• Sie schwingt sich in den Sattel.او به درون زین می‌پرد.