anschweigen

Aussprache: /ˈanˌʃvaɪ̯ɡn̩/
Wortzerlegung: an·schwei·gen
فعل

سکوت کردن در برابر کسی، با کسی حرف نزدن، جواب کسی را با سکوت دادن

Bedeutungen

1 jemanden (Akkusativ) anschweigen

در برابر کسی سکوت کردن، با کسی حرف نزدن (اغلب به دلیل ناراحتی یا قهر)

  • Nach dem Streit haben sie sich tagelang angeschwiegen.بعد از دعوا، آن‌ها روزها با هم حرف نزدند.
  • Warum schweigst du mich an? Habe ich etwas falsch gemacht?چرا با من حرف نمی‌زنی؟ آیا کار اشتباهی انجام داده‌ام?