anschweigen

در برابر کسی سکوت کردن، با کسی حرف نزدن (اغلب به دلیل ناراحتی، قهر یا بی‌اعتنایی).

• Nach dem Streit schwieg sie ihn wütend an.پس از دعوا، او با خشم سکوت کرد.
• Er versuchte, mit ihr zu reden, aber sie schwieg ihn nur an.او سعی کرد با او صحبت کند، اما او فقط سکوت کرد.