sinnesfreudig

Aussprache: /ˌzɪnəsˈfrɔɪ̯dɪç/
Worttrennung: sin·nes·freu·dig
صفت

لذت‌جو، خوش‌مشرب، اهل لذت حسی

Bedeutungen

1

کسی که از لذت‌های حسی و مادی زندگی استقبال می‌کند و از آن‌ها لذت می‌برد؛ خوش‌گذران.

  • Er war ein sinnesfreudiger Mensch, der gutes Essen und Wein zu schätzen wusste.او فردی لذت‌جو بود که قدر غذای خوب و شراب را می‌دانست.
  • Die sinnesfreudige Gesellschaft genoss die Musik und die gute Unterhaltung.جمعیت خوش‌مشرب از موسیقی و سرگرمی خوب لذت بردند.
  • Ihr sinnesfreudiges Lachen erfüllte den Raum.خنده لذت‌جوی او اتاق را پر کرد.