صفت
روشن شده با نور خورشید، آفتاب‌خورده
جملات نمونه برای sonnenerhellt:
„''Sonnenerhellte'' Basare in exotischen Städten waren bevölkert mit Gesichtern, die nichts anderes als durchscheinende Masken vor insektoiden Antlitzen waren; monderhellte Straßen in uralten Städten beherbergten ein Glitschen und Schlittern in ihren Steinen, die sehr seltsame Augen aufwiesen; in den dunklen Korridoren leerer Museen wuchs geisterhafter Schimmel, der die grämlichen Farben alter Gemälde widerspiegelte; das Land am Rande der Ozeane gebar eine neue Evolution, die jede Biologie überstieg, und abgelegene Inseln boten sich als Heimat für Gestalten an, die keine Analogie außerhalb von Träumen besaßen; Dschungel wimmelten von bestienhaften Schemen, die sich neben klebriger Üppigkeit genauso leicht bewegten wie in den Tiefen ihrer breiigen Wärme; Wüsten wurden von unheimlichen fließenden Lauten durchzogen, die in die körperliche Welt eindrangen und diese belebten; und unterirdische Landschaften waren mit den Kadavern von Generationen übersät, die zu Skulpturen aus menschlichen Korallen zusammengesunken waren; Körper lagen übereinander, Gliedmaßen stachen hervor, und verstreute Augen suchten die Finsternis ab.“
«بازارهای روشن شده با نور خورشید در شهرهای عجیب و غریب مملو از چهره‌هایی بودند که چیزی جز ماسک‌های شفاف در برابر صورت‌های حشره‌ای نبودند؛ خیابان‌های روشن شده با نور ماه در شهرهای باستانی، لغزش و خراشیدگی را در سنگ‌هایشان که چشمان بسیار عجیبی داشتند، در خود جای داده بودند؛ در راهروهای تاریک موزه‌های خالی، کپک‌های شبح‌وار رشد می‌کردند که رنگ‌های غم‌انگیز نقاشی‌های قدیمی را منعکس می‌کردند؛ سرزمینی در کنار اقیانوس‌ها تکامل جدیدی را به دنیا آورد که از هر بیولوژی فراتر می‌رفت، و جزایر دورافتاده به عنوان خانه‌ای برای اشکالی که هیچ شباهتی جز در رویاها نداشتند، ارائه می‌شدند؛ جنگل‌ها مملو از اشکال جانورگونه‌ای بودند که به همان راحتی که در اعماق گرم لزجشان حرکت می‌کردند، در کنار فراوانی چسبناک حرکت می‌کردند؛ بیابان‌ها توسط صداهای سیال وهم‌آوری که به دنیای فیزیکی نفوذ کرده و آن را زنده می‌کردند، در هم تنیده شده بودند؛ و مناظر زیرزمینی با لاشه‌های نسل‌هایی پوشیده شده بود که به مجسمه‌هایی از مرجان‌های انسانی فرو ریخته بودند؛ بدن‌ها روی هم قرار گرفته بودند، اندام‌ها بیرون زده بودند، و چشمان پراکنده تاریکی را جستجو می‌کردند.»
