hervorsprengen

با سرعت و ناگهانی از جایی بیرون آمدن یا به بیرون جهیدن.

• Der Schreckensschrei sprengte aus seiner Kehle hervor.فریاد وحشت از گلوی او بیرون جهید.
• Plötzlich sprengte ein Tier aus dem Gebüsch hervor.ناگهان حیوانی از میان بوته‌ها بیرون جهید.

چیزی را با انفجار یا نیروی زیاد به بیرون پرتاب کردن یا از جای خود کندن.

• Die Sprengung sprengte die Felswand hervor und legte den Eingang frei.انفجار دیوار سنگی را بیرون آورد و ورودی را آشکار کرد.
• Mit Dynamit sprengten sie den alten Baumstumpf hervor.آنها با دینامیت کنده درخت قدیمی را بیرون آوردند.