hervorstechen

Aussprache: /hɛrˈfoːrˌʃtɛçn̩/
Worttrennung: her·vor·ste·chen
فعل

برجسته بودن، متمایز بودن، جلب توجه کردن

Bedeutungen

1 aus + Dativ (aus etwas hervorstechen)

به صورت فیزیکی از چیزی بیرون‌زدن یا برجسته بودن، به طوری که قابل مشاهده باشد.

  • Die Nähte des Kleidungsstücks stachen deutlich hervor.درزهای لباس به وضوح برجسته بودند.
  • Ein kleiner Stein stach aus dem Asphalt hervor.سنگ کوچکی از آسفالت بیرون زده بود.
2 durch + Akkusativ / aus + Dativ

به واسطه یک ویژگی، کیفیت یا ظاهر خاص، به طور قابل توجهی متمایز و برجسته بودن؛ جلب توجه کردن.

  • Seine Leistungen stechen aus der Masse hervor.عملکرد او از میان جمعیت متمایز است.
  • Die rote Farbe des Autos sticht aus dem grauen Verkehr hervor.رنگ قرمز ماشین در میان ترافیک خاکستری برجسته است.