aufständern

Aussprache: /ˈaʊ̯fˌʃtɛndɐn/
Worttrennung: auf·stän·dern
فعل

برپا کردن، نصب کردن (روی پایه یا ستون)، راست شدن

Bedeutungen

1 Akkusativ (jemanden / etwas aufständern)

چیزی را برپا کردن، راست کردن یا با تکیه‌گاه نگه داشتن (مثلاً چادر، موتورسیکلت).

  • Er ständerte das Motorrad auf dem Seitenständer auf.او موتورسیکلت را روی جک بغل برپا کرد.
  • Wir müssen das Zelt jetzt aufständern.ما باید الان چادر را برپا کنیم.
2 sich (Akkusativ) (sich aufständern)

(عامیانه، رکیک) آلت تناسلی مردانه راست شدن، نعوظ پیدا کردن.

  • Sein Penis ständerte sich vor Erregung auf.آلت تناسلی او از هیجان راست شد.
  • Er hat sich vor ihr aufgeständert.او در مقابل او نعوظ پیدا کرد.