stäupen

(تاریخی، منسوخ) کسی را با شلاق یا تازیانه به شدت مجازات کردن یا تنبیه کردن.

• Der Richter verurteilte den Dieb dazu, öffentlich gestäupt zu werden.قاضی دزد را به شلاق خوردن در ملاء عام محکوم کرد.
• In alten Zeiten wurden Verbrecher oft gestäupt.در زمان‌های قدیم، مجرمان اغلب با شلاق تنبیه می‌شدند.