ausstehen

Aussprache: /ˈaʊ̯sˌʃteːən/
Worttrennung: ausste·hen
فعل

تحمل کردن، معوق ماندن، در انتظار بودن

Bedeutungen

1 Akkusativ (jemanden / etwas ausstehen)

تحمل کردن و تاب آوردن سختی، درد یا شرایط ناخوشایند.

  • Er hat die lange Krankheit tapfer ausgestanden.او بیماری طولانی را با شجاعت تحمل کرد.
  • Ich kann diesen Lärm nicht länger ausstehen!من دیگر نمی‌توانم این سر و صدا را تحمل کنم!
2 intransitiv (بدون مفعول)

پرداخت نشده بودن، هنوز انجام نگرفتن، بلاتکلیف بودن (مانند پرداخت، پاسخ، نتیجه).

  • Die Miete für diesen Monat steht noch aus.اجاره این ماه هنوز پرداخت نشده است.
  • Die Ergebnisse der Untersuchung stehen noch aus.نتایج تحقیق هنوز اعلام نشده است.