hinabstürzen

Aussprache: /hɪˈnapˌʃtʏʁt͡sn̩/
Worttrennung: hin·ab·stür·zen
فعل

سقوط کردن، فرو افتادن، سقوط دادن

Bedeutungen

1 intransitiv (ist hinabgestürzt)

به سرعت از ارتفاعی به پایین افتادن یا سقوط کردن (برای اشیاء، افراد یا وسایل نقلیه).

  • Der Bergsteiger stürzte in die Tiefe.کوهنورد به اعماق سقوط کرد.
  • Das Flugzeug stürzte nach dem Start ab.هواپیما پس از برخاستن سقوط کرد.
2 in + Akkusativ (in eine Krise, in den Ruin + hinabstürzen)

به صورت مجازی، به وضعیت بسیار بدی سقوط کردن، فروپاشیدن یا از دست دادن ارزش (مانند اقتصاد، اعتبار، قیمت‌ها).

  • Die Wirtschaft stürzte in eine tiefe Rezession.اقتصاد به رکود عمیقی سقوط کرد.
  • Nach dem Skandal stürzte sein Ruf ins Bodenlose.پس از رسوایی، اعتبار او به شدت سقوط کرد.