vorstürzen

Aussprache: /ˈfoːɐ̯ˌʃtʏʁtsn̩/
Worttrennung: vor·stür·zen
فعل

به جلو هجوم بردن، یورش بردن، پیش تاختن

Bedeutungen

1 intransitiv (بدون مفعول)

به سرعت و ناگهانی به جلو حرکت کردن، هجوم بردن.

  • Der Läufer stürzte auf die Ziellinie vor.دونده به سمت خط پایان هجوم برد.
  • Die Kinder stürzten vor Aufregung zur Tür.بچه‌ها از هیجان به سمت در هجوم بردند.
2 intransitiv (بدون مفعول)

به جلو افتادن یا شیرجه زدن (اغلب ناخواسته یا با شدت).

  • Er stürzte vor dem Publikum auf die Bühne.او جلوی تماشاگران به روی صحنه افتاد.
  • Das Motorrad stürzte in die Böschung vor.موتورسیکلت به سمت شیب افتاد.