aufstützen

Aussprache: /ˈaʊ̯fˌʃtʏtsən/
Worttrennung: auf·stüt·zen
فعل

تکیه دادن، اتکا کردن

Bedeutungen

1 Akkusativ + an/auf + Akkusativ

چیزی را به جایی تکیه دادن.

  • Er stützte den Leiter an der Wand auf.او نردبان را به دیوار تکیه داد.
  • Sie stützte die Bücher auf den Tisch auf.او کتاب‌ها را روی میز چید و تکیه داد.
2 sich + an/auf + Akkusativ

خود را به چیزی تکیه دادن.

  • Er stützte sich auf seinen Stock auf.او به عصایش تکیه داد.
  • Sie stützte sich mit den Händen auf den Tisch auf.او با دست‌هایش به میز تکیه داد.