hervorstechen

Aussprache: /hɛrˈfoːrˌʃtɛçn̩/
Worttrennung: her·vor·ste·chen
فعل

برجسته بودن، متمایز بودن، جلب توجه کردن

Bedeutungen

1 aus + Dativ

از چیزی بیرون‌زدن یا برجسته بودن (به صورت فیزیکی)

  • Der Nagel sticht aus der Wand hervor.میخ از دیوار بیرون زده است.
2 durch + Akkusativ / aus + Dativ

به واسطه ویژگی یا کیفیتی خاص متمایز و برجسته بودن

  • Seine Freundlichkeit sticht aus der Menge hervor.مهربانی او در میان جمع برجسته است.
  • Ihre Leistung sticht aus den anderen hervor.عملکرد او از بقیه متمایز است.