aufstacheln

Aussprache: /ˈaʊ̯fˌʃtaxl̩n/
Worttrennung: auf·sta·cheln
فعل

تحریک کردن، برانگیختن، تهییج کردن

Bedeutungen

1 Akkusativ + zu + Dativ

کسی را به انجام کاری (معمولاً منفی، مانند دعوا یا شورش) تحریک، ترغیب یا تهییج کردن.

  • Er versuchte, die Menge zu einem Protest aufzustacheln.او تلاش کرد جمعیت را به اعتراض تحریک کند.
  • Die Gerüchte stachelten die Nachbarn zu einem Streit auf.شایعات همسایگان را به درگیری تحریک کرد.
2 Akkusativ (jemanden / etwas aufstacheln)

احساسات یا عواطف (مانند خشم، اشتیاق) را برانگیختن یا شعله‌ور کردن.

  • Die Rede des Anführers stachelte die Soldaten zu neuer Tapferkeit auf.سخنرانی رهبر، سربازان را به شجاعت تازه برانگیخت.
  • Seine Worte stachelten ihre Neugier auf.کلمات او کنجکاوی او را برانگیخت.