stammeln

Aussprache: /ˈʃtaml̩n/
Wortzerlegung: stam·meln
فعل

لکنت داشتن، نامفهوم و با تردید سخن گفتن، من من کردن

Beispiele

  • Als das Mädchen ihren Angebeteten endlich sah, konnte sie vor Verlegenheit nur noch ''stammeln.وقتی دختر سرانجام معشوق خود را دید، از شدت خجالت فقط توانست من من کند.
  • Was ''stammelst'' Du denn da?دار داری چی من من می‌کنی؟

Bedeutungen

1 ohne Objekt / Akkusativ

لکنت زبان داشتن، مِن و مِن کردن، با لکنت حرف زدن

  • Vor Aufregung stammelte er nur noch.از هیجان فقط مِن و مِن می‌کرد.
  • Sie stammelte eine Entschuldigung.او با لکنت عذرخواهی کرد.