standhalten

Aussprache: /ˈʃtantˌhaltn̩/

Wortzerlegung: stand·hal·ten

فعل

مقاومت کردن، تاب آوردن، دوام آوردن

Bedeutungen

1 Dativ

در برابر فشار، طوفان، انتقاد یا حمله پایداری کردن و شکست نخوردن

Das alte Gebäude konnte dem starken Sturm nicht standhalten.ساختمان قدیمی نتوانست در برابر طوفان شدید مقاومت کند.
Seine Argumentation hielt der kritischen Überprüfung nicht stand.استدلال او در برابر بررسی دقیق و انتقادی دوام نیاورد.