die starke Deklination

در دستور زبان آلمانی، نوعی صرف اسم‌ها، صفت‌ها و ضمایر که در آن پایانه‌های دستوری (مانند پایانه‌های اسمی) به طور مستقل و بدون کمک آرتیکل یا ضمیر اشاره‌گر تعیین می‌شوند. این نوع صرف معمولاً برای اسامی مذکر که به یک همخوان ختم می‌شوند و در حالت مفرد به کار می‌رود.

• Der Mann geht. Die starke Deklination des Wortes 'Mann' ist hier sichtbar.مرد می‌رود. صرف قوی کلمه 'Mann' در اینجا قابل مشاهده است.
• Im Deutschen gibt es die schwache, die starke und die gemischte Deklination.در زبان آلمانی، صرف ضعیف، قوی و مختلط وجود دارد.
• Die starke Deklination ist wichtig für das Verständnis der Kasus im Nominativ.صرف قوی برای درک حالت‌های دستوری در حالت فاعلی مهم است.