stattgeben

Aussprache: /ˈʃtatˌɡeːbn̩/
Wortzerlegung: statt·ge·ben
فعل

موافقت کردن، پذیرفتن، اجابت کردن

Bedeutungen

1 Dativ

پذیرفتن و موافقت کردن با درخواست، اعتراض یا شکایت حقوقی

  • Das Gericht hat dem Antrag stattgegeben.دادگاه با درخواست موافقت کرد.
  • Der Richter gab der Beschwerde statt.قاضی شکایت را پذیرفت.