„Während der Unterbrechung, in der Tillinghast schwieg, glaubte ich mich in einem gewaltigen, unglaublichen Tempel lange toter Götter; ein undeutliches Gebäude mit zahllosen schwarzen Steinsäulen, die von einem feuchten ''steingepflasterten'' Boden in umwölkte, jenseits meiner Sichtweite liegende Höhen reichten.“
در طول وقفهای که تیلهینگست سکوت کرد، احساس کردم در معبدی عظیم و باورنکردنی از خدایان مرده طولانی هستم؛ ساختمانی مبهم با ستونهای سنگی سیاه بیشمار که از زمینی سنگفرش شده مرطوب به ارتفاعاتی ابری و خارج از دید من میرسیدند.
