widereinanderstoßen

Aussprache: /ˌviːdɐʔaɪ̯ˈnandɐˌʃtoːsn̩/
Worttrennung: wi·der·ein·an·der·sto·ßen
فعل

به هم برخورد کردن، به هم ساییدن

Bedeutungen

1 intransitiv (بدون مفعول)

دو چیز یا دو نفر به طور ناگهانی و با نیرو به یکدیگر برخورد کردن.

  • Die beiden Autos stießen auf der Kreuzung widereinander.دو ماشین در تقاطع به هم برخورد کردند.
  • Die Reiter stießen mit ihren Pferden widereinander.سوارکاران با اسب‌هایشان به هم برخورد کردند.
2 intransitiv (بدون مفعول)

به هم ساییده شدن، اصطکاک پیدا کردن (معمولاً در مورد اشیاء).

  • Die Teile des Motors stießen widereinander.قطعات موتور به هم ساییده شدند.
  • Die Felsen stießen im Wasser widereinander.صخره‌ها در آب به هم برخورد کردند.