fortstreben

Aussprache: /ˈfɔʁtˌʃtreːbn̩/

Worttrennung: fort·s·tre·ben

فعل

میل به دور شدن داشتن، آرزوی رفتن داشتن، پیش رفتن

Bedeutungen

1 intransitiv (بدون مفعول)

به جلو حرکت کردن یا پیش رفتن (فیزیکی یا انتزاعی)، تلاش برای رسیدن به جایی.

Die Mannschaft strebt fortan nach dem Sieg.تیم از این پس به سوی پیروزی تلاش می‌کند.
Der Fluss strebt fort in Richtung Meer.رودخانه به سمت دریا جریان دارد.

2 intransitiv (بدون مفعول)

دور شدن یا عزیمت کردن از مکانی، میل به ترک کردن.

Er strebte fort von seinem alten Leben.او از زندگی قدیمی خود دور شد.
Nach dem Studium strebte sie fort, um die Welt zu sehen.پس از تحصیل، او برای دیدن جهان عزیمت کرد.