streikten
اعتصاب کردند
Bedeutungen
1
nicht erforderlich (oft mit Präpositionen wie 'gegen' oder 'für')
به‌طور سازمان‌یافته از انجام وظایف شغلی یا فعالیت‌های معمول خودداری کردن در اعتراض به شرایط نامطلوب، به‌ویژه در زمینه‌های سیاسی یا اجتماعی.
- Die Gewerkschaft kündigte einen unbefristeten Streik an, um bessere Löhne und Arbeitsbedingungen zu erzwingen.اتحادیه اعتصابی نامحدود را برای اجبار به دستمزد و شرایط کاری بهتر اعلام کرد.
- Nachdem die Verhandlungen gescheitert waren, beschlossen die Arbeiter, die Arbeit niederzulegen und zu streiken.پس از شکست مذاکرات، کارگران تصمیم گرفتند کار را متوقف کرده و اعتصاب کنند.