„Maisch verschwieg ebensowenig, wie dies vor ihm schon Prof. Müller-Luckmann und Prof. Rasch getan hatten, daß die Version von Herrn K. hinsichtlich Tatvorgeschichte, unmittelbarem Tatvorfeld und tatsituativer Interaktion nicht nur plausibel ist, sondern eine hohe empirische Wahrscheinlichkeit besitzt. Demgegenüber sei die dem Urteil zugrundeliegende Version weder mit zentralen ''strukturellen'' und Verhaltensmechanismen der Persönlichkeit oder mit der Tatvorgeschichte noch mit forensisch relevanten wissenschaftlichen Erkenntnissen in Einklang zu bringen. Vornehmer konnte man es wohl nicht ausdrücken, was von dem Urteil des Schwurgerichts zu halten ist.“
مایش نیز مانند پروفسور مولر-لوکمان و پروفسور راش قبل از او، این را پنهان نکرد که روایت آقای ک. در مورد پیشینه جرم، زمینه فوری جرم و تعامل موقعیتی نه تنها قابل قبول است، بلکه احتمال تجربی بالایی دارد. در مقابل، نسخه‌ای که مبنای حکم قرار گرفته بود، نه با مکانیسم‌های ساختاری و رفتاری مرکزی شخصیت یا با پیشینه جرم و نه با یافته‌های علمی مرتبط با پزشکی قانونی سازگار بود. شاید نمی‌شد با ظرافت بیشتری بیان کرد که چه نظری باید در مورد حکم دادگاه جنایی داشت.
