großtun

Aussprache: /ˈɡroːsˌtuːn/
Worttrennung: groß·tun
فعل

خودنمایی کردن، ادعا کردن، لاف زدن

Bedeutungen

1 intransitiv / mit + Dativ

خود را مهم یا بزرگ نشان دادن، لاف زدن، پز دادن، اغراق در مورد توانایی‌ها یا دستاوردها.

  • Er tut immer groß, aber wenn es darauf ankommt, kann er nichts.او همیشه لاف می‌زند، اما وقتی پای عمل می‌رسد، هیچ کاری از دستش برنمی‌آید.
  • Hör auf, damit großzutun! Das ist keine besondere Leistung.بس کن از خودنمایی! این کار چیز خاصی نیست.