hervortun
برجسته شدن, درخشیدن, خود را متمایز کردن
Bedeutungen
1
sich + durch / in + Dativ
در کاری یا زمینهای عملکردی عالی نشان دادن و خود را از دیگران متمایز ساختن
- Sie hat sich durch ihre hervorragenden Leistungen in der Forschung hervorgetan.او با عملکرد عالی خود در تحقیقات، برجسته شد.
- Der junge Musiker tat sich in dem Wettbewerb durch sein Talent hervor.نوازنده جوان با استعداد خود در مسابقه درخشید.