wohltun

Aussprache: /ˈvoːltuːn/

Worttrennung: wohl·tun

فعل

سود رساندن، مفید بودن، حال دادن؛ نیکی کردن

Bedeutungen

1 Dativ (jemandem)

برای جسم یا روح مفید، آرامش‌بخش و دلپذیر بودن.

Die Ruhe im Wald tut der Seele gut.آرامش جنگل به روح سود می‌رساند.
Ein warmes Bad tut nach dem Sport sehr wohl.یک حمام گرم پس از ورزش بسیار حال می‌دهد.

2 intransitiv / Dativ (jemandem)

کار خیر انجام دادن، به دیگران نیکی و احسان کردن (ادبی/قدیمی).

Er tut den Armen Gutes und erwartet keinen Dank.او به فقرا نیکی می‌کند و انتظاری ندارد.
Es tut mir leid, dass ich dir nicht mehr helfen kann.متاسفم که نمی‌توانم بیشتر به تو کمک کنم.