täuben

با صدای بلند یا ضربه، شنوایی کسی را موقتاً یا دائماً از بین بردن؛ کر کردن.

• Der laute Knall täubte meine Ohren für einen Moment.صدای انفجار بلند برای لحظه‌ای گوش‌هایم را کر کرد.
• Die Explosion täubte die Menschen in der Nähe.انفجار، افراد نزدیک را کر کرد.

با دارو یا شوک، حس درد یا هوشیاری بخشی از بدن یا کل آن را از بین بردن؛ بی‌حس کردن، گیج کردن.

• Der Zahnarzt täubte den Bereich vor der Behandlung.دندانپزشک قبل از درمان، آن ناحیه را بی‌حس کرد.
• Der Schmerz war so stark, dass er mich völlig täubte.درد آنقدر شدید بود که مرا کاملاً بی‌حس کرد.