antäuschen

Aussprache: /ˈanˌtɔɪ̯ʃn̩/

Worttrennung: an·täu·schen

فعل

فریب دادن، گول زدن، وانمود کردن

Bedeutungen

1 Akkusativ (jemanden / etwas antäuschen)

وانمود کردن، فریب دادن (معمولاً در ورزش برای گمراه کردن حریف).

Der Fußballspieler täuschte den Torwart mit einem geschickten Trick an.بازیکن فوتبال با یک حرکت فریبنده دروازه‌بان را گول زد.
Er täuschte einen Schuss an, um den Verteidiger ins Leere laufen zu lassen.او وانمود کرد که شوت می‌زند تا مدافع را به اشتباه بیندازد.

2 Akkusativ (z.B. eine Absicht antäuschen)

اشاره‌ای کردن، وانمود کردن به انجام کاری (بدون قصد واقعی).

Er täuschte eine Geste des Abschieds an, um zu sehen, ob sie reagiert.او حرکتی برای خداحافظی وانمود کرد تا ببیند آیا واکنشی نشان می‌دهد.
Sie täuschte Interesse an dem Angebot an, um mehr Informationen zu erhalten.او برای کسب اطلاعات بیشتر، علاقه‌مندی به پیشنهاد را وانمود کرد.