wegtreten

Aussprache: /ˈvɛkˌtreːtn̩/
Worttrennung: weg·tre·ten
فعل

از صف خارج شدن، مرخص شدن، غش کردن، از هوش رفتن

Bedeutungen

1 intransitiv (بدون مفعول)

(نظامی) از صف خارج شدن، مرخص شدن (دستور نظامی).

  • Die Soldaten treten nach dem Appell weg.سربازان بعد از رژه از صف خارج می‌شوند.
  • Der Ausbilder befahl den Rekruten, wegzutreten.مربی به سربازان وظیفه دستور داد که از صف خارج شوند.
2 intransitiv (بدون مفعول)

(عامیانه) غش کردن، از هوش رفتن، ناگهان بی‌حال شدن.

  • Er sah das Blut und ist sofort weggetreten.او خون را دید و بلافاصله غش کرد.
  • Bei der Hitze ist sie fast weggtretet.در آن گرما او تقریباً از حال رفت.