tröten

Aussprache: /ˈtʁøːtn̩/

Worttrennung: trö·ten

فعل

بوق زدن، شیپور زدن، نواختن (با صدای بلند)

Bedeutungen

1 intransitiv (بدون مفعول)

صدای بوق یا شیپور درآوردن؛ (فیل) خرطوم کشیدن.

Das Auto trötete laut, um den Weg freizumachen.ماشین برای باز کردن راه، بلند بوق زد.
Der Elefant trötete majestätisch.فیل با شکوه خرطوم کشید.

2 Akkusativ (umgangssprachlich)

چیزی را با صدای بلند و آزاردهنده نواختن یا پخش کردن (عامیانه).

Hör auf, diese Musik so laut zu tröten!بس کن، این موسیقی را اینقدر بلند پخش نکن!
Er trötete seine Meinung in die Welt hinaus.او نظرش را با صدای بلند به دنیا اعلام کرد.