hervortreten
بیرون آمدن، ظاهر شدن، جلو آمدن
Bedeutungen
1
aus + Dativ (aus etwas hervortreten)
از جایی بیرون آمدن، ظاهر شدن، به خصوص از پشت چیزی، از میان جمع یا از یک مکان پنهان.
- Der Schauspieler trat auf die Bühne hervor.بازیگر از صحنه بیرون آمد.
- Plötzlich trat eine Gestalt aus dem Schatten hervor.ناگهان پیکری از سایه بیرون آمد.
2
ohne Präposition
به صورت برجسته، مشخص یا قابل توجه ظاهر شدن؛ جلب توجه کردن (معمولاً در مورد ویژگیها، مشکلات، یا افراد).
- Seine Talente traten schon früh hervor.استعدادهای او از همان ابتدا آشکار شد.
- Die Probleme des Systems traten deutlich hervor.مشکلات سیستم به وضوح نمایان شد.