tugendreich

Aussprache: /ˈtuːɡn̩tˌʁaɪ̯ç/
Worttrennung: tu·gend·reich
صفت

فضیلت‌مند، با فضیلت، پاکدامن

Bedeutungen

1

کسی که دارای فضایل اخلاقی بالا، پاکدامن و با رفتار نیکو است.

  • Sie wurde als tugendreiche Frau und gute Mutter angesehen.او به عنوان زنی فضیلت‌مند و مادری خوب شناخته می‌شد.
  • Der Priester predigte über ein tugendreiches Leben.کشیش درباره زندگی فضیلت‌مند موعظه کرد.
  • In alten Geschichten werden oft tugendreiche Helden dargestellt.در داستان‌های قدیمی اغلب قهرمانان فضیلت‌مند به تصویر کشیده می‌شوند.