tugendreich
فضیلتمند، با فضیلت، پاکدامن
Bedeutungen
1
کسی که دارای فضایل اخلاقی بالا، پاکدامن و با رفتار نیکو است.
- Sie wurde als tugendreiche Frau und gute Mutter angesehen.او به عنوان زنی فضیلتمند و مادری خوب شناخته میشد.
- Der Priester predigte über ein tugendreiches Leben.کشیش درباره زندگی فضیلتمند موعظه کرد.
- In alten Geschichten werden oft tugendreiche Helden dargestellt.در داستانهای قدیمی اغلب قهرمانان فضیلتمند به تصویر کشیده میشوند.