umfangen

Aussprache: /ʊmˈfaŋən/

Worttrennung: um·fan·gen

فعل

در آغوش گرفتن، فراگرفتن، احاطه کردن

Bedeutungen

1 Akkusativ (jemanden / etwas umfangen)

کسی یا چیزی را با بازوان خود در آغوش گرفتن (بیشتر ادبی یا شاعرانه).

Er umfing seine Tochter mit einer herzlichen Umarmung.او دخترش را با آغوشی گرم در بر گرفت.
Die Liebenden umfingen sich fest.عاشقان یکدیگر را محکم در آغوش گرفتند.

2 Akkusativ (jemanden / etwas umfangen)

محیط، احساس یا حالتی (مانند تاریکی، سکوت، گرما، مه) جایی یا کسی را فراگرفتن و احاطه کردن؛ در بر گرفتن.

Eine dicke Nebelschicht umfing das Tal.لایه غلیظی از مه دره را فرا گرفته بود.
Stille umfing das Haus, als die Gäste gegangen waren.سکوت خانه را هنگامی که مهمانان رفته بودند، در بر گرفت.