umnachten

چیزی را در تاریکی شب فرو بردن، تاریک کردن، شب را بر چیزی گستراندن.

• Die Dunkelheit umnachtete das Tal.تاریکی دره را فرا گرفت.
• Der Nebel umnachtete die Sicht.مه دید را تار کرد.

ذهن کسی را تیره و تار کردن، گیج کردن، عقل کسی را زایل کردن (اغلب به صورت مجهول).

• Die Nachricht hat ihn völlig umnachtet.آن خبر او را کاملاً گیج و مبهوت کرد.
• Er war von der Angst umnachtet.او از ترس گیج و مبهوت شده بود.