umnebeln

Aussprache: /ˈʊmˌneːbl̩n/
Worttrennung: um·ne·beln
فعل

مه‌آلود کردن، تار کردن، گیج کردن

Bedeutungen

1 Akkusativ (jemanden / etwas umnebeln)

پوشاندن چیزی با مه، دود یا بخار؛ مه‌آلود کردن.

  • Der kalte Atem des Mannes umnebelte die Fensterscheibe.نفس سرد مرد شیشه پنجره را مه‌آلود کرد.
  • Die Fabrik umnebelte die Umgebung mit ihrem Rauch.کارخانه اطراف را با دود خود مه‌آلود کرد.
2 Akkusativ (jemanden / etwas umnebeln)

مبهم یا گیج کردن افکار، حواس یا درک کسی.

  • Die ständigen Unterbrechungen umnebelten seine Gedanken.وقفه‌های مداوم افکار او را گیج کرد.
  • Die komplexe Erklärung des Professors umnebelte die meisten Studenten.توضیحات پیچیده استاد اکثر دانشجویان را سردرگم کرد.