umsäbeln

Aussprache: /ˈʊmˌzɛːbl̩n/
Worttrennung: um·sä·beln
فعل

زمین زدن (در ورزش)، سرنگون کردن

Bedeutungen

1 Akkusativ (jemanden / etwas umsäbeln)

با شمشیر یا سابر دور چیزی را بریدن یا قطع کردن.

  • Der Soldat säbelte den Baum um, um den Weg freizumachen.سرباز برای باز کردن راه، درخت را با شمشیر قطع کرد.
  • Im Säbelkampf versuchten die Gegner, sich gegenseitig umzusäbeln.در مبارزه با شمشیر، حریفان سعی می‌کردند یکدیگر را سرنگون کنند.
2 Akkusativ (jemanden / etwas umsäbeln)

با شمشیر چیزی را از بین بردن یا قطع کردن (معمولاً با خشونت).

  • Der Räuber säbelte die Tür auf, um ins Haus zu gelangen.راهزن برای ورود به خانه، در را با شمشیر شکافت.
  • Er säbelte die Flasche Champagner zur Feier des Tages an.او برای جشن گرفتن روز، بطری شامپاین را با شمشیر باز کرد.