unanfechtbar

چیزی که نمی‌توان آن را به چالش کشید یا مورد اعتراض قرار داد؛ قطعی و نهایی.

• Das Urteil des Richters war unanfechtbar.حکم قاضی قطعی و غیرقابل اعتراض بود.
• Seine Entscheidung ist unanfechtbar.تصمیم او غیرقابل اعتراض است.
• Die Regeln sind unanfechtbar und müssen befolgt werden.قوانین قطعی هستند و باید رعایت شوند.