unangefochten

Aussprache: /ˌʊnʔanɡəˈfɔxtən/
Worttrennung: un·an·ge·foch·ten
صفت

بی‌چون و چرا، بلامنازع، بی‌رقیب

Bedeutungen

1

کسی یا چیزی که مورد اعتراض، تردید یا چالش قرار نگرفته است؛ مسلم و قطعی.

  • Sein Sieg war unangefochten und alle gratulierten ihm herzlich.پیروزی او بلامنازع بود و همه صمیمانه به او تبریک گفتند.
  • Die Mannschaft hat eine unangefochtene Führung in der Liga.این تیم در لیگ پیشتازی بی‌رقیب دارد.
  • Ihre Meinung zu diesem Thema ist unangefochten.نظر او در این مورد بی‌چون و چرا است.