unangenehm

Aussprache: /ˌʊnʔanɡəˈneːm/
Worttrennung: un·an·ge·nehm
صفت

ناخوشایند، معذب‌کننده، آزاردهنده

Bedeutungen

1

باعث ناراحتی، درد یا احساس ناخوشایند شدن؛ ناخوشایند، نامطبوع.

  • Das Gespräch war unangenehm, da wir unterschiedliche Meinungen hatten.گفتگو ناخوشایند بود، زیرا نظرات متفاوتی داشتیم.
  • Der Geruch im Raum war sehr unangenehm.بوی داخل اتاق بسیار ناخوشایند بود.
  • Es war ihm unangenehm, die Wahrheit sagen zu müssen.گفتن حقیقت برای او ناخوشایند بود.
2

باعث احساس معذب شدن یا خجالت شدن؛ معذب‌کننده، شرم‌آور.

  • Die Frage nach seinem Gehalt war ihm unangenehm.سوال درباره حقوقش او را معذب کرد.
  • Er fühlte sich in der neuen Situation sehr unangenehm.او در موقعیت جدید احساس معذب بودن زیادی می‌کرد.
  • Die ständige Kritik machte die Arbeit unangenehm.انتقاد مداوم کار را ناخوشایند می‌کرد.